ندای البرز
دوشنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۶ - - ساعت ۱۲:۲۲ 2018 Feb 22
سرخط خبرها :

  • کد مطلب : 24423
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۰ مهر ۱۳۹۶ - ۰۹:۴۴
  •   
    تنها شهید ایرانی واقعه کربلا
    وقتی فرزندی از کاتبان سرزمین قزوین به ندای «هل من ناصر» حسین(ع) لبیک گفت؛ قلم در برابر شمشیر راه اباعبدا...(ع) تعظیم کرد.

    به گزارش خبرنگار اجتماعی ندای البرز ، آنجا که شهادت و خون به مردمان تاریخ و آیندگان درس آزادمردی می‌دهد، باید از همه چیز گذشت؛ حتی از قلمی که خداوند به آن قسم می‌خورد.

    کاتبان تاریخ را فراخوانید تا از کاتب سیدالشهدا(ع) تا دنیا دنیاست بنویسند.

    به کاتبان تاریخ بگویید از کاتبی بنویسند که وقتی امام زمان خود را تنها دید به بهانه نوشتن تاریخ کربلا برای آیندگان گوشه دنج و خلوت دنیا را انتخاب نکرد؛ بلکه قلم را بر زمین گذاشت و شمشیر را برای یاری رساندن به امام عصرش در دست گرفت.

    سلام بر حسین و دو صد سلام بر تو ای یاری دهنده حسین. خداوند حسین به قلم تو قسم یاد می‌کند و من افزون بر تقدس قلمت به راه شمشیری ایمان دارم که به در خواست یاری مولایت در دست گرفته‌ای. قسم یاد می‌کنم که تو آزادمرد مکتب حسینی. مگر نه این بود که آن زمان که مولایت تو را آزاد کرد؛ وفادار به مولایت ماندی و اعراب تو را مبالی حسین (ع) نام نهادند.

    اینجا مینودر است؛ شهر اسلم دیلمی قزوینی. این شهر عزادار حسین(ع) و سپاه حسین(ع) است. این دیار سرزمین مردانی است که وقتی امام عصرشان آنان را به یاری می‌خواند؛ ندایش را لبیک می‌گویند. اینجا سرزمین شهیدی از شهدای کربلاست؛ سرزمین اسلم دیلمی قزوینی.

    این را هم تاریخ می‌گوید و هم آنان که تاریخ را نگاشته‌اند. این را بحار‌الانوار، نفس المهموم، الاقصار العین، تنقیح المقال، المناقب، مقتل‌الحسین، منتهی الامال و دایره المعارف تشیع به صراحت می‌گویند.

    اسلم که بود؟

    چنان که به نظر می‌رسد و در متون تاریخی اشاره شده، اسلم دیلمی قزوینی ازجمله کسانی بوده است که در جریان ورود اسلام به ایران به اسارت در می‌آید؛ این گفته یک پژوهشگر تاریخ معاصر ایران در مورد شهید قزوینی دشت کربلاست.

    محمدحسن سلیمانی می‌افزاید: طبق اظهارات مامقانی در مورد اسلم دیلمی قزوینی، امام حسین(ع) پس از شهادت برادر خود امام حسن(ع) او را خریداری کرد و به فرزند خود علی بن حسین(ع) بخشید.

    این پژوهشگر قزوینی ادامه می‌دهد: اسلم دیلمی قزوینی غلامی بوده که به دست امام حسین(ع) آزاد شده و پس از آزادی به امام حسین (ع) وفادار مانده بود.

    سلیمانی عنوان می‌کند: اسلم دیلمی قزوینی علاوه بر این از کاتبان سیدالشهدا(ع) بوده و همراه این امام از مدینه به مکه و از آنجا به کربلا آمده بود که سرانجام در روز عاشورا به شهادت رسید.

    وی یادآور می‌شود: شهرآشوب، از مورخان بزرگ اسلام از عزیمت غلامی ترک به میدان جنگ در کربلا یاد می‌کند که گرچه بعید نیست همان اسلم دیلمی قزوینی باشد؛ اما در نوشته‌های خود، وی را غلام حر بن یزید ریاحی خوانده و از اینکه این غلام برده امام حسین (ع) باشد حرفی به میان نیامده است.

    سر مرید شهید بر بالین مراد

    این پژوهشگر تاریخ معاصر قزوینی تصریح می‌کند: علامه مجلسی بدون نام بردن از اسلم دیلمی قزوینی در یادداشت‌های خود نوشته که بعد از دو برادر غفاری، غلامی ترک به میدان رفت که یکی از قاریان قرآن بود.

    سلیمانی اضافه می‌کند: چنانکه در ادامه یادداشت‌های علامه مجلسی آمده؛ این غلام ترک پس از افتادن به زمین در میدان جنگ و پیش از شهادت، امام حسین(ع) را بر بالین خویش دید و با لبخندی حاکی از رضایت به سوی پروردگار شتافت.

    وی عنوان می‌کند: در منابع تاریخی نام کامل این شهید قزوینی در صحنه کربلا اسلم بن عمر ترکی قزوینی یا اسلم بن عمر دیلمی قزوینی ذکر شده و این احتمال وجود دارد که علامه مجلسی در کتاب خود از او به عنوان غلام ترک در صحرای کربلا نام برده باشد.

    «سلیمان» کربلا در تاریخ طبری

    سلیمانی خاطرنشان می‌کند: در تاریخ طبری که یکی از منابع کهن تاریخی ایران است؛ از اسلم به عنوان سلیمان یاد شده و نام اسلم در منابع دیگر تاریخی به عنوان شهید کربلا آمده است؛ ضمن اینکه در برخی از این منابع از اسم دیلمی قزوینی به نام فازه ترکی یاد شده است.

    وی یادآور می‌شود: عبدالحسین شهیدی قزوینی معروف به «شیخ عبود»، قرآن پژوه و پژوهشگر دایره المعارف تشیع در جلد دوم این کتاب که در سال ۱۳۸۳ منتشر شده است؛ در ذکر اسامی واقعه کربلا از اسلم دیلمی قزوینی به عنوان یکی از شهدای روز عاشورا نام برده که در رکاب سید الشهدا به شهادت رسیده است.

    مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قزوین هم در این مورد به خبرنگار اجتماعی ندای البرز می‌گوید: در بعضی مقاتل نامی از اسلم دیلمی قزوینی برده نشده و از نام «ژون» استفاده شده است و از او به عنوان غلام ترکی یاد شده است.

    محمدعلی حضرتی‌ها اضافه می‌کند: در برخی منابع متاخر از اسلم دیلمی قزوینی نام برده شده و از او به عنوان شهید کربلا یاد شده است.

    وی یادآور می‌شود: پس از فتح ایران به وسیله سپاه
    اسلام بسیاری از مردان ایرانی که در جنگ حضور داشتند؛ به اسارت گرفته شدند و به پادگانی که بعدها تبدیل به کوفه شد؛ انتقال یافتند.

    مدیرکل میراث فرهنگی قزوین تصریح می‌کند: شهر کوفه پادگانی بود که با هدف نزدیکی به خط مرزی ایران تشکیل شده بود و به مرور زمان در آن خانه‌سازی صورت گرفت و تبدیل به شهر شد.

    حضرتی‌ها خاطرنشان می‌کند: سپاه اسلام پس از جنگ، اسرای ایرانی را به پادگانی که در شهر کوفه مستقر بود؛ انتقال دادند و در آنجا اسرا و بردگان خرید و فروش می‌شدند.

    وی عنوان می‌کند: منبع معتبر تاریخی در دسترس وجود ندارد تا مشخص کند که اسلم دیلمی قزوینی در کوفه یا مدینه خریداری شده است؛ اما قاعدتا اسلم ازجمله اسرایی بوده که پس از اسارت به سرزمین‌های عراق امروزی یا عربستان منتقل شده است.

    این پژوهشگر قزوینی می‌افزاید: در ایران روح عزاداری ثابت است؛ اما شکل و شیوه عزاداری به طور پیوسته تغییر می‌کند؛ تا به جایی که در بعضی از شهرها دچار تغییر شکل اساسی شده است.

    حضرتی‌ها ادامه می‌دهد: در یک شهر مذهبی همچون قزوین تا حدود ۴۰ سال پیش شاید دو تا سه هیات وجود داشت که مراسم زنجیرزنی را انجام می‌دادند و بقیه هیِات‌ها مراسم سینه‌زنی را اجرا می‌کردند؛ اما در حال حاضر در همین شهر نسبت هیات‌های سینه زن و زنجیرزن کاملا عکس شده است.

    وی عنوان می‌کند: متغیرها و مولفه‌های فراوانی در تغییر سبک عزاداری حسینی وجود دارد که از آن جمله می‌توان به حکومت‌ها، رسانه‌ها، ضعف و قوت مرجع اجتماعی جامعه اشاره کرد و هر کدام از این موارد باید به تنهایی بررسی و در صورت لزوم آسیب‌شناسی شود.

    مدیرکل میراث فرهنگی قزوین بیان می‌کند: تغییر شکل‌های عزاداری جزو مناسبات اجتماعی است و نباید انتظار داشت که یک آیین، صد در صد با روال اولیه خود انجام شود.

    حضرتی‌ها اضافه می‌کند: آیین عزاداری در گذشته با اصالت بیشتر و آزار کمتری همراه بود؛ حال آنکه اینک در تکیه‌های عزاداری دستگاه‌های صوتی بسیار قوی استفاده می‌شود؛ اما استفاده از طبل‌های بسیار بزرگ در هیات‌هایی با ۳۰۰ تا ۴۰۰ عزادار ضرورتی ندارد و موجب زحمت برای مردم و ارتکاب حق‌الناس می‌شود.

    مرام عشق، زمان و مکان نمی‌شناسد

    بر پایه این گزارش، عشق و ارادت قزوینی‌ها به خاندان پیامبر(ص) معطوف به زمان و مکان خاصی نیست.

    زمانی که اسلم دیلمی قزوینی در سال ۶۱ هجری قمری در واقعه کربلا به عنوان فرزندی از دیار قزوین حضور یافت و در همراهی اباعبدا…(ع) به ادراک شهادت رسید؛ این ارادت وجود داشته و تا به امروز نیز که حدود یک هزار و ۴۰۰ سال از واقعه کربلا می‌گذرد، بر عشق و ارادت مردم قزوین افزوده شده؛ چرا که اینجا سرزمین اسلم دیلمی قزوینی است.

    گزارش از زهرا غیاثوند
    انتهای پیام/

    مطالب مرتبط با موضوع :
    

    خبرنامه ندای البرز



    جذب خبرنگار تبلیغات در ندای البرز تبلیغات در ندای البرز تبلیغات در ندای البرز پایگاه خبری،تحلیلی صبح قزوین src="http://static-cdn.anetwork.ir/showad/pub.js">